หน้าหลัก

6 กันยายน 2561

รู้หนังสือ อ่านออกเขียนได้ การเริ่มต้นพัฒนาทักษะและการเรียนรู้ของ ‘ณัฐดนัย’ (Read in English)


เพราะตระหนักถึงความสำคัญของ “การศึกษา” ที่จะช่วยเปลี่ยนแปลงชีวิตของเด็กจากครอบครัวและชุมชนยากไร้ สู่ความอยู่ดีมีสุขได้อย่างยั่งยืนเมื่อพวกเขาเติบโตขึ้น โครงการอุปการะเด็ก มูลนิธิศุภนิมิตแห่งประเทศไทย ได้ดำเนินการส่งเสริมและพัฒนาให้เด็กๆ ในความอุปการะ ในทุกพื้นที่ดำเนินงานโครงการพัฒนาฯ ที่ปัจจุบันมีอยู่ 79 โครงการ ใน 42 จังหวัดครอบคลุมทุกภาคของประเทศ ไม่ว่าจะเป็นการสนับสนุนปัจจัยจำเป็นต่อการศึกษาให้แก่เด็ก การส่งเสริมให้ครูและสถานศึกษามีความพร้อมสำหรับการจัดการเรียนการสอนให้กับเด็กนักเรียน รวมถึงการส่งเสริมให้พ่อแม่ ผู้ปกครอง รวมถึงทุกคนในชุมชนมีส่วนร่วมในการส่งเสริมการเรียนรู้ให้แก่เด็กๆ โดยมีปลายทางของความทุ่มเทที่เด็กทุกคนต้องรู้หนังสือ อ่านออกเขียนได้ เพื่อพวกเขาจะได้เริ่มต้นพัฒนาทักษะและการเรียนรู้ในระดับที่สูงขึ้นต่อไป ดังเช่นที่ได้เกิดขึ้นแล้วกับ ด.ช.ณัฐดนัย หรือ ไดม่อน เด็กในโครงการอุปการะเด็ก พื้นที่ดำเนินงานโครงการพัฒนาฯ เสิงสาง จ.นครราชสีมา


ด.ช.ณัฐดนัย หรือ ไดม่อน เด็กชายในวัย 6 ขวบ ที่เคยถูกจัดให้เป็นเด็กที่มีพัฒนาการทางด้านการเรียนรู้ช้า เรียนก็ช้า อ่านหนังสือก็ไม่ค่อยออก เรียนไม่ทันเพื่อน “ผมเคยไม่อยากไปโรงเรียนครับ ผมเรียนไม่รู้เรื่อง” ไดม่อนเล่า


คุณครูเฉลิมพร โยพันดุง เล่าว่า “มีทั้งการพาครูไปอบรมการจัดการเรียนการสอน การผลิตสื่อประกอบการสอน และยังสนับสนุนสื่อการเรียนการสอนให้กับโรงเรียนอีกด้วย ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ สำหรับน้องไดม่อน ครูเห็นน้องเรียนช้า ไม่ร่าเริง ครูก็เลยต้องใส่ใจเขาเพิ่มมากเป็นพิเศษ เอาความรู้ที่ได้ไปอบรมมาปรับใช้ ทั้งการสอนในชั้นเรียน และการสอนพิเศษหลังเลิกเรียนด้วยค่ะ ค่อยๆ สอน ค่อยๆ ฝึก ไม่ได้ต้องการให้เด็กเก่ง แต่แค่อยากให้เขาอ่านหนังสือได้ เขาจะได้เรียนวิชาอื่นๆ ได้รู้เรื่องค่ะ”


ไม่เพียงแค่ที่โรงเรียนเท่านั้น การพัฒนาด้านการศึกษาจะต้องได้รับความร่วมมือจากพ่อแม่และผู้ปกครองด้วย มูลนิธิศุภนิมิตฯ และครูในโรงเรียนจึงได้ร่วมมือกันสร้างความเข้าใจกับผู้ปกครองที่มีบุตรหลานเรียนอ่อน “คุณครูได้เชิญผู้ปกครองมาพูดคุยขอความร่วมมือเกี่ยวกับการเรียนของเด็ก ให้ผู้ปกครองช่วยในระหว่างที่อยู่บ้าน ช่วยทำการบ้าน ชวนลูกๆ ให้อ่านหนังสือ หรือแค่พูดคุยเรื่องการเรียนก็ยังดีค่ะ” ครูเฉลิมพรเล่า


“พอครูเขาคุยให้ฟัง แม่ก็ลองเปลี่ยนมาใช้เวลากับลูกมากขึ้น แต่แม่เรียนน้อย สอนการบ้านลูกไม่ได้มาก ใช้การให้เขาอ่านให้ฟัง ตอนนี้น้องไดม่อนกลับมาบ้านทุกเย็นเขาจะมานั่งทำการบ้านใกล้ๆ แม่ ทำเสร็จก็จะเอามาให้ดู แล้วก็ชอบคัดลายมืออวดให้แม่ดูค่ะ แม่ดีใจนะค่ะ เห็นลูกชอบเรียนหนังสือแบบนี้ อยากให้เขาได้เรียนสูงๆ ค่ะ เมื่อเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา ครูเขาเชิญแม่ไปที่โรงเรียนไปรับทราบผลการประเมินการอ่านการเขียนของน้องค่ะ น้องไดม่อนมีผลการอ่านดีมาก และผลการเขียนอยู่ระดับดีค่ะ” แม่ของน้องไดม่อนเล่าพร้อมรอยยิ้มเปื้อนน้ำตา ก่อนจะบอกเพิ่มว่า “เวลาที่ทุ่มเทให้ลูก แค่ไม่นานแต่มันคุ้มค่าจริงๆ ค่ะ ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ”


Full Photo

Full Photo

Full Photo

Full Photo


ความสุขไม่ได้เกิดขึ้นกับผู้เป็นแม่ หรือคุณครูเท่านั้น แต่ยังเกิดขึ้นกับตัวของ ด.ช.ณัฐดนัย ด้วย “ผมมีความสุขมากครับ ผมชอบไปโรงเรียนมากเลย คุณครูใจดีช่วยสอนผมให้อ่านได้ดีขึ้นมากเลยครับ ผมชอบอ่านหนังสือให้แม่ฟัง แม่ชมว่าผมเขียนหนังสือสวย ผมได้รางวัลชนะเลิศประกวดคัดลายมือของชั้น ป.1 ด้วยครับ แม่ชอบนั่งดูเวลาผมทำการบ้านครับ” น้องไดม่อนเล่าความสุขของเขาให้ฟัง


ด.ช.ณัฐดนัย ไม่ได้เก็บความสุขจากผลการเรียนที่ดีขึ้นของเขาไว้คนเดียว “ผมมีความสุขในการเรียนมาก ผมอ่านและเขียนได้ ผมอยากให้เพื่อนๆ มีความสุขและมีผลการเรียนที่ดีเหมือนผมด้วย ผมเลยขอช่วยคุณครูสอนเพื่อนๆ หัดเขียน หัดอ่านด้วยครับ” น้องไดม่อน เล่าอวดด้วยความภาคภูมิใจ