หน้าหลัก

15 กุมภาพันธ์ 2561

หัวใจที่เปี่ยมด้วยการให้ของ‘ป้าอุไรวรรณ สมจิตต์’ (Read in English)


“ป้าคิดเพียงแค่ว่าหากเด็กๆ ได้รับการศึกษาที่ดีก็จะทำให้เขาเติบโตขึ้นเป็นพลเมืองที่ดีของชาติต่อไป ซึ่งเป็นสิ่งที่ป้าคิดและตั้งใจไว้ว่าจะช่วยเหลือเด็กยากไร้ให้ได้รับการศึกษาทัดเทียมกับคนอื่นๆ ในสังคม”ป้าอุไรวรรณ สมจิตต์ เล่าถึงจุดเริ่มต้นของความตั้งใจดีๆ ที่อยากจะตอบแทนสังคม อันเป็นจุดเริ่มต้นของการเป็นผู้อุปการะเด็กในโครงการของมูลนิธิศุภนิมิตแห่งประเทศไทย


น้องยงยุทธ เด็กน้อยจากครอบครัวยากไร้ใน อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่ คือเด็กคนแรกที่ป้าอุไรวรรณได้มอบความเมตตารับไว้ในความอุปการะตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 จนสำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษา และปัจจุบันกำลังศึกษาเพิ่มเติมด้านภาษาอังกฤษที่ประเทศอินเดีย สร้างความภาคภูมิใจให้กับป้าเป็นอย่างมาก เพราะเมื่อพูดถึงน้องยงยุทธทีไร ก็อดยิ้มด้วยความปลาบปลื้มใจไม่ได้สักที


ป้าอุไรวรรณบอกว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมาได้มีโอกาสลงพื้นที่ทำกิจกรรมร่วมกับเจ้าหน้าที่มูลนิธิศุภนิมิตฯ เช่น ไปแจกอุปกรณ์การเรียนให้กับเด็กนักเรียน ไปให้ความรู้แก่เด็กและครูในการทำการเกษตรภายในโรงเรียน รวมถึงฝึกทักษะอาชีพให้แก่ผู้ปกครองของเด็กให้มีรายได้เสริมมาจุนเจือครอบครัว


สิ่งเหล่านี้ล้วนทำให้ป้าเข้าใจถึงปัญหาความยากไร้ของเด็กในพื้นที่ห่างไกลแม้หลายพื้นที่ที่ไปจะอยู่ไกลและเดินทางลำบาก แต่ป้าอุไรวรรณกลับบอกว่าไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเลย เพราะสิ่งที่ได้รับกลับคืนมาคือความสุขทางใจที่หาไม่ได้จากที่ไหน โดยเฉพาะเมื่อได้เห็นรอยยิ้ม ได้ยินเสียงหัวเราะของเด็กๆ รวมถึงเห็นแววตาและคำขอบคุณอย่างจริงใจของพ่อแม่ผู้ปกครองของเด็กที่มีต่อป้าในฐานะที่เป็นผู้อุปการะและมูลนิธิศุภนิมิตฯ ที่ได้หยิบยื่นความช่วยเหลือไปให้พวกเขา


“สิ่งที่ป้าสัมผัสได้อย่างดีคือความตั้งใจจริงในการดำเนินงานของมูลนิธิศุภนิมิตฯ เพื่อช่วยเหลือเด็ก ครอบครัว และชุมชนให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น ป้าดีใจที่ได้มูลนิธิศุภนิมิตฯ เข้ามาช่วยประสานงานและส่งต่อความช่วยเหลือไปให้กับเด็กๆ”


ปัจจุบันป้าอุไรวรรณในวัย 77 ปียังคงให้การอุปการะเด็กจำนวน 2 คน คือ น้องจุฑามาศวัย 16 ปี ปัจจุบันเรียนอยู่ชั้น ปวช.3 อาศัยอยู่ที่ อ.แก่งหางแมว จ.จันทบุรี และน้องพาสกร วัย 7 ปีปัจจุบันเรียนอยู่ชั้น ป.1อาศัยอยู่ที่ อ.ถ้ำเอียงแก จ.น่าน


ป้าอุไรวรรณย้ำเหตุผลของการเป็นผู้ให้ว่าการที่ใครสักคนได้ทำตามความฝันที่ตนเองหวังไว้ถือว่าเป็นเรื่องดี แต่การได้อยู่กับสิ่งนั้นไปตลอดเป็นเรื่องที่วิเศษยิ่งกว่า

“ตลอดระยะเวลา 20 ปี ป้าได้ทำในสิ่งที่ป้ารัก ป้าได้ให้โอกาสเด็กยากไร้ได้เรียนหนังสือสมความตั้งใจได้เห็นพวกเขาเติบโตมีอนาคตที่ดีเพียงเท่านี้ป้าก็มีความสุขมากแล้วในบั้นปลายชีวิตขอบคุณมูลนิธิศุภนิมิตฯ ที่เป็นตัวกลางในการถ่ายทอดความตั้งใจดีๆ ของป้า ให้เด็กยากไร้ในสังคมได้มีการศึกษาและยิ่งได้รู้ว่าเด็กๆ ในความอุปการะจะนำความรู้ที่ได้เล่าเรียนมากลับไปต่อยอดความรู้เพื่อพัฒนาบ้านเกิดของตนเองยิ่งทำให้ป้าสุขใจที่สุดกับการให้ครั้งนี้”


การให้สิ่งดีๆ คืนกลับสู่สังคมมีหลากหลายวิธี แต่สำหรับป้าอุไรวรรณ การได้ให้โอกาสเด็กยากไร้ได้เรียนหนังสือเป็นการตอบแทนสังคมที่ดีที่สุด