หน้าหลัก

2 เมษายน 2562

ครูเตวิช กับบทบาทผู้ให้และการเป็นกระจกเงาให้กับนักเรียนจิ๋ว (Read in English)


“เด็กเปรียบเสมือนผ้าขาว” อยู่ที่ครูจะแต้มสีอะไรลงไป เด็กในยุค 4.0 จำนวนมากมีครูเป็นไอดอลในดวงใจ และเมื่อโตขึ้นอาชีพในฝันย่อมไม่หนีอาชีพครู


“ตอนเด็กผมฝันว่าอยากจะเป็นครู เพราะผมได้เรียนกับครูที่สอนสนุก รักนักเรียน ทำให้ผมมีทัศนคติที่ดีต่ออาชีพครู” เตวิช วรจารุวรรณ รำลึกวันวานด้วยรอยยิ้ม


อาชีพครูคืออีกหนึ่งบุคคลที่จะสามารถทำประโยชน์ต่อสังคมได้โดยตรง เพราะครูคือผู้ที่บ่มเพาะ สั่งสอนเด็กๆ ที่จะโตไปเพื่อเป็นคนดีของสังคม ครูทุกคนต้องการสอนให้นักเรียนได้เติบโตไปเป็นคนดี มีความรู้และมีคุณธรรม


นายเตวิช วรจารุวรรณ หรือ ครูเจน ศิษย์เก่าสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ปัจจุบันรับราชการครู โรงเรียนบ้านห้วยมะเขือส้ม จังหวัดแม่ฮ่องสอน เล่าว่า ครอบครัวยากจนมาก บ้านที่มีเพียงห้องเดียวหลังคามุงใบตองตึง พื้นบ้านและผนังบ้านเป็นไม้ไผ่ ไม่มีไฟฟ้า พ่อแม่ทำเกษตรกรรม และรับจ้าง เตวิชมักติดตามแม่ไปทำงานรับจ้างในช่วงวันหยุดและปิดเทอม ตั้งแต่เขาอยู่ชั้นประถม 2 ได้ครั้งละ 20 บาท จนสามารถเขาเก็บออมเงินได้หนึ่งพันบาทนำไปซื้ออุปกรณ์การเรียนโดยไม่รบกวนเงินพ่อแม่


ตั้งแต่เรียนจบชั้นประถม 6 เตวิช อาศัยอยู่กับตายาย และทวด หลังจากพ่อแม่ไปทำงานรับจ้างที่จังหวัดสมุทรปราการ แต่นั้นมาเตวิชได้รับความช่วยเหลือจาก คุณมาลิสา ผู้อุปการะของเขา ผ่าน โครงการอุปการะเด็ก มูลนิธิศุภนิมิตแห่งประเทศไทย พื้นที่ดำเนินงานโครงการพัฒนาฯ แม่ฮ่องสอน


เตวิชพูดถึงประโยชน์ที่ได้รับจากโครงการอุปการะเด็ก นอกจากช่วยให้เรียนจบการศึกษาและหล่อหลอมจิตวิญญาณครูในตัวเขาว่า โชคดีมากที่ได้รับของต่างๆ จากโครงการฯ ตอนมัธยมต้นได้เป็นชุดนักเรียน ถุงเท้า-รองเท้านักเรียน กระเป๋านักเรียน เครื่องเขียน ซึ่งประหยัดค่าใช้จ่ายไปมาก มีอยู่ครั้งหนึ่งตอนโครงการฯ พาไปเที่ยวทะเล ซึ่งเขาตื่นเต้นและดีใจมากเพราะเป็นครั้งแรกในชีวิต ตอนเรียนมัธยมปลายจนถึงระดับอุดมศึกษาได้เป็นทุนทรัพย์ช่วยค่าบำรุงการศึกษาทุกปี และที่สำคัญมากกว่าของและสิ่งต่างๆ คือคำสอนจากผู้อุปการะที่ย้ำกับเตวิชเสมอว่าให้รู้จักการให้


“ขอบคุณมากครับ ผมรู้สึกประทับใจท่านเหมือนเป็นครูผม นึกถึงความรู้สึกที่ได้รับ ทำให้ผมอยากเป็นผู้ให้กลับไปบ้างครับ เพราะการเป็นครู เป็นแล้วไม่มีวันเลิกได้ เป็นการให้ ให้แบบจริงใจโดยไม่หวังผลตอบแทน”


Full Photo

Full Photo

Full Photo

Full Photo

Full Photo

Full Photo

Full Photo

Full Photo


เตวิช ได้เริ่มบรรจุรับราชการเมื่อต้นปี 2562 ปัจจุบัน เขาสอนนักเรียนชั้นอนุบาล 3 โรงเรียนบ้านห้วยมะเขือส้ม หน้าที่ของครูนั้นมีมากมาย ซึ่งสิ่งที่ยากที่สุดคือการเป็นกระจกเงาให้เด็กๆ นักเรียนจิ๋ว วัยเรียนรู้ และเลียนแบบ ไม่เพียงแค่สั่งสอนด้วยคำพูด แต่การเป็นตัวอย่างเป็นต้นแบบที่ดีในทุกๆ เรื่องนั้นก็สำคัญไม่แพ้กัน คือสิ่งที่เขาได้เรียนรู้ตลอดสองเดือนที่เข้ามารับหน้าที่ครู


“แม้จะมีหน้าที่มากมายที่ต้องทำงานสอน งานเอกสาร งานอบรม และกิจกรรมต่างๆ ที่โรงเรียนและหน่วยงานในจังหวัดจัดขึ้น แต่ทั้งหมดนี้เมื่อทุ่มเทไปเมื่อเวลาผ่านไป เราได้เห็นการเติบโตทั้งร่างกาย และวุฒิภาวะของเด็กๆ ที่เราสอนมากับมือ หายเหนื่อยครับ”


“ขอบคุณผู้อุปการะค่ะที่ให้การดูแลช่วยเหลือครอบครัวตลอด 11 ปี ลูกชายได้เรียนหนังสือ เขาทำในสิ่งที่รักและเติมเต็มความฝันที่อยากเป็นครู ” นางกันยา แม่ของเตวิช พูดพร้อมใบหน้าที่ยิ้มเปี่ยม