ท่ามกลางอากาศหนาวจัดบนยอดดอยแม่สลอง จังหวัดเชียงราย ‘ตะวัน’ เด็กชายวัย 10 ปี นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เติบโตขึ้นในชุมชนเล็ก ๆ พร้อมรอยยิ้มสดใสที่ใครเห็นก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจ
แม้ชีวิตบนดอยจะเรียบง่าย แต่สำหรับตะวันแล้ว… ความหมายของ ‘ความรัก’ กลับลึกซึ้งกว่านั้น
ตะวันอาศัยอยู่กับคุณย่าและน้องสาว เนื่องจากพ่อและแม่แยกทางกัน คุณพ่อต้องไปทำงานรับจ้างก่อสร้างที่กรุงเทพฯ เพื่อหารายได้มาดูแลครอบครัว ทำให้ตะวันมีโอกาสได้พบพ่อเพียงปีละครั้งในช่วงเทศกาลตรุษจีน ถึงจะคิดถึงเพียงใด ตะวันก็เข้าใจดีว่าพ่อต้องทำงานหนักเพราะอยากให้เขาและน้องมีอนาคตที่ดี
เมื่อถามถึงความรัก ตะวันตอบอย่างไม่ลังเลว่า “ผมคิดถึงพ่อแม่ครับ… ถ้ามีพรวิเศษในวันแห่งความรัก ผมอยากให้พ่อแม่กลับมาอยู่ที่บ้านด้วยกัน”
คำพูดสั้น ๆ แต่สะท้อนความคิดถึงอันบริสุทธิ์ของเด็กชายที่มีหัวใจเข้มแข็งกว่าที่ใครจะคาด
ด้านคุณย่าเล่าอย่างภาคภูมิใจว่า “หลานเป็นเด็กดี ไม่ดื้อ ไม่ซน ย่าอยากให้เขาได้เรียนสูง ๆ มีอนาคต และมีงานดี ๆ ไม่ต้องลำบาก”
แม้จะอยู่ห่างไกลจากพ่อ แต่ตะวันได้รับความรักและการดูแลอย่างอบอุ่นจากคุณย่า พร้อมตั้งใจเรียนอย่างเต็มที่เพื่อสานความหวังของครอบครัว และด้วยการสนับสนุนจาก โครงการอุปการะเด็ก ตะวันมีโอกาสเข้าถึงการศึกษา โภชนาการ และสภาพแวดล้อมปลอดภัยที่ช่วยให้เขาเติบโตอย่างมั่นคง
ในวันแห่งความรักปีนี้ เรื่องราวของตะวันทำให้เรารู้ว่า ความรักไม่จำเป็นต้องยิ่งใหญ่ แต่อยู่ในความห่วงใยเล็ก ๆ ที่ช่วยให้เด็กคนหนึ่งมีแรงก้าวต่อไปอย่างมั่นใจ
และเราทุกคน… สามารถเป็นส่วนหนึ่งของความรักที่ยิ่งใหญ่นี้ได้ เพื่อให้เด็ก ๆ อย่างตะวันมีอนาคตที่สดใส และอุ่นไอความรักไม่ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหนก็ตาม
